Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.

Over de auteur

Micha (Miega, niet Miesja) Meinderts is een pseudoniem. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik de inhoud belangrijker vind dan de schrijver ervan. Mocht je iets specifieks willen weten, kun je altijd . Voor andere veelgestelde vragen kun je hier klikken.

Micha over Micha

Ik begon al vroeg met schrijven. Vaag herinner ik me iets over gekleurde vouwblaadjes met krabbels erop toen ik nog niet kon schrijven. De herinnering aan Jack en Dave en de typemachine van mijn ouders is een stuk sterker. Geinspireerd door de boeken over Wolf, Snuf, de Kameleon en Snelle Jelle. Stoere jongens die problemen oplosten.

Niet veel later kwam ik in aanraking met echte griezelboeken en werd het onderwerp verlegd. Ik begon aan een boek over een spiegel naar een andere werkelijkheid. Hartstikke spannend en ik werd door een bekende kinderboekenschrijver aangemoedigd om zeker door te gaan. Paar keer opnieuw begonnen, nooit afgemaakt.

Ik werd ouder, en de toon van mijn verhalen veranderde. Donker, romantisch... gotisch, denk ik, in retrospect. Een verhaal afgemaakt, opgestuurd naar de uitgever van bovenvermelde schrijver. Was niks, natuurlijk, maar ik moest zeker doorgaan.

Dat deed ik, ik schreef een fantasy-verhaal over een jonge magier die iets te vaak met de dood in aanraking komt. Ook afgemaakt, was anderhalf keer zo lang als het vorige verhaal, 70 a4'tjes geloof ik, veel te weinig voor een goed fantasyverhaal natuurlijk. Niks meer mee gedaan maar het staat in de planning om herschreven te worden. Over tien jaar of zo.

En toen kreeg ik internet. Er ging een wereld voor me open. Ik ontmoette iemand die aan RPG deed (zie elders op de site voor uitleg). Ik was net begonnen met een nieuw fantasyverhaal over een held tegen wil en dank en gebruikte de hoofdpersoon als RPG-karakter om hem vast wat diepte te geven. Deze held veranderde de rest van mijn verhalen. Waar de protagonisten voor hem nog "gewoon" op vrouwen verliefd werden, omdat ik nou eenmaal niet beter wist dan dat "zo hoorde", was mijn Held verliefd op zijn generaal, met alle gevolgen van dien.

Daarna heb ik nooit meer een verhaal geschreven over een hetero.

De fantasy-roman heb ik trouwens nooit afgemaakt, hoewel het idee wel leuk is. Ik heb geen zin in de veldslagen en oorlogstactiek die ik gepland had. Verhalen met de lengte van een boek zaten er even niet in. Ik heb een paar handen vol korte verhalen geschreven, eerst nog horror, later veranderde dat langzaam, oa door die RPG's.

Verder liggen er een paar verhalen in verschillende stadia van rijpheid en lengte. Tegen de tijd dat ik daar een uitgever voor heb gevonden, komen die ook op de site.